Documentatie
Het Lucas evangelie
In het begin van het Lucas evangelie, hoofdstuk
3:21 lezen we over de doop van Jezus. Als Jezus
bij zijn doop in gebed is komt er een stem uit
de hemel: “Gij zijt mijn Zoon”, dit was de stem
van God de Vader.
Wat Jezus bidt wordt niet vermeld. Lukas 23:46 geeft als laatste woorden van Jezus aan het kruis: Vader, in uw
handen beveel Ik mijn geest.
Je hoort het intense van “Mijn Zoon” en “Vader”. Hieruit blijkt een innige “Vader – Zoon” relatie.
Ook in ons gebed is deze relatie van groot belang.
Bij een echt gebed geef je niet het gebed of de
gebeden aan God, maar geef je eerst jezelf aan
God. Dit vergt overgave ofwel capitulatie.
Dan kom je door gebed in de omstandigheid dat
de Vader tot ons kan spreken en wordt bidden een
heilige communicatie met God, de Vader. Er zijn
veel teksten in de bijbel over het hoe en wanneer
te bidden, maar slechts weinig over het wat. Het
gaat erom dat we met ons hart communiceren met
onze Vader (en daar passen formuliergebeden niet
in).
Voorbede, hoe doe je dat?
De eerste betekenis van het nieuwtestamentische
woord voor bidden (aiteio) is ‘vragen’.
We kunnen daarbij een onderscheid maken tussen
vragen voor onszelf – de bede – en vragen voor
een ander – de voorbede. Heeft voorbede zin? Ja,
want onze God is een aanspreekbare God, een God
bij wie wij inspraak hebben. We mogen erop vertrouwen
dat Hij Zich laat verbidden.
God heeft Zich in zijn bestuur over deze wereld
vrijwillig aan ons mensen gebonden. Hij regeert
de wereld mede door het gebed van zijn kinderen.
Als we dat goed tot ons laten doordringen, gaan we beseffen hoe belangrijk en
noodzakelijk de voorbede is.
Vaak is dat een zaak van lange adem; maar Jezus spoort ons aan, “altijd te bidden
en niet te verslappen."
(Luc. 18:1). Geen gemakkelijke opdracht in onze
‘hap/snap’ cultuur met snel/klaar oplossingen.
Toch hebben we die opdracht gekregen en vannacht
kunnen we laten zien dat het ons ernst is met
deze opdracht.
1 Timothéüs 2:1-6
1. Allereerst vraag ik dat er voor alle mensen
gebeden wordt, dat er smeekbeden, voorbeden en
dankgebeden voor hen worden uitgesproken. 2 Bid
voor alle koningen en gezagsdragers, opdat we
rustig en ongestoord kunnen leven, in alle vroomheid
en waardigheid. 3 Dat is goed en welgevallig in
de ogen van God, onze redder, 4 die wil dat alle
mensen worden gered en de waarheid leren kennen.
5 Want er is maar één God, en maar één bemiddelaar
tussen God en mensen, de mens Christus Jezus,
6 die zichzelf gegeven heeft als losgeld voor
allen, als het getuigenis voor de vastgestelde
tijd.
Op de knieën
(Bron: Visie nr. 29 / 2008, Tekst: Dirk
van Genderen)
Gaat u mee op de knieën voor de
Here God? Het lijkt me noodzakelijker dan ooit
om tot Hem te gaan,
misschien wel in samenkomsten van verootmoediging
en gebed. De wereld verkeert in een crisis en
in
veel kerkelijke gemeenten is het ook crisistijd.
Bidt u mee?
'O God, U, Die alle eer, lof en aanbidding toekomt.
Wij verootmoedigen ons voor U, de heilige en rechtvaardige
God, Die we door het volbrachte offer van de Here
Jezus aan het kruis Vader mogen noemen. We zijn
weggedwaald van U en dienen de afgoden van deze
tijd, ook in de kerk. Onze theologieën stellen
we soms boven Uw Woord. En tekenen en wonderen
vinden we wel eens belangrijker dan Uzelf. We
hebben Uw geboden overtreden en zijn U ongehoorzaam
geweest. Wat U zegt in Uw Woord, geloven wij niet
altijd meer. Wat U verbiedt in Uw Woord, keuren
wij soms goed.
Vader in de hemel, we zien op naar U. Ontfermt
U Zich over ons land en over ons volk. Scheur
de hemel en kom, Here. We wijzen niet met onze
vinger naar die of naar die, maar we knielen neer
en belijden onze eigen zonden en de zonden van
ons volk, omdat het onze zonden zijn die scheiding
maken tussen U en ons. Wij, als reformatorische
christenen, waarschuwden tegen de geestelijke
gevaren van de evangelischen. En wij als evangelische
christenen, veroordeelden de reformatorischen.
Terwijl U, o Here Jezus, Uw Vader smeekte om eenheid
onder allen die in U zouden geloven. Vergeef ons
onze zonden en stort Uw liefde uit in onze harten.
Geef dat we één zullen zijn in U,
opdat de wereld gelove!
Here, we ervaren dat de geestelijke strijd soms
hevig is. We willen schuilen bij U en we bidden
om moed en kracht in de strijd tegen de duisternis.
En al moeten we soms lijden vanwege het volgen
van U, dan verheugen we ons erover dat U ons daartoe
waardig acht. Geef ons genade al onze eigen opvattingen
opzij te zetten en op U alleen gericht te zijn.
Wij voelen ons soms zo machteloos, maar we weten
dat U de Almachtige bent. We hebben van alles
geprobeerd, maar de meeste kerken worden leger
en leger. Schenk een herleving in Uw gemeente.
Vervul ons voortdurend met Uw Geest, zodat Uw
heerlijkheid zichtbaar wordt. We bidden om de
vrede van Jeruzalem, vanuit een diep besef dat
U ons wilt zegenen wanneer we Uw volk zegenen.
Als we op de zonden zien die in ons land plaatsvinden,
en ook in kerken en christelijke organisaties,
dan is er bij ons een beschaamd gelaat. Here,
wij hebben Uw oordelen verdiend. O Here, hoor.
O Here, vergeef. O Here, merk op.
Treed handelend op. Doe Uw aangezicht weer lichten
over ons land en over ons volk. We willen U danken,
hemelse Vader, dat we mogen weten dat U de levende
God bent. De God Die spreekt. We weten dat U de
wereldgeschiedenis leidt, evenals ons leven en
dat het U nooit uit handen zal lopen. We zien
uit naar de wederkomst van de Here Jezus en het
Rijk van vrede en gerechtigheid dat Hij tot stand
zal brengen.
En in deze laatste dagen voor Zijn komst zien
we op naar U. We loven en aanbidden U. Uw grote
Naam willen we verheerlijken. Verander ons steeds
meer naar het beeld van Uw Zoon, Die we zo van
harte liefhebben. Heilig en reinig ons, opdat
we eenmaal onberispelijk voor U zullen staan.
Amen.'